يادداشتي بر كتاب "مارك‌وپلو" اثر منصور ضابطيان

اين كتاب مجموعه‌اي از سفرنامه‌ها و عكس است كه شرح سفر آقاي ضابطيان هست به چند كشور مختلف، كه البته من همه‌ي كشورها رو فرصت نكردم بخونم، كشورهايي كه شايد يه روزي بهشون سفر كنم رو مطالعه كردم. (فرانسه، لبنان، آمريكا و هندوستان)

در كل ميشه گفت كتابي‌ست كه فضاي آرامي داره و نثر رواني داره.

توضيحات اضافي نداره كه از اين لحاظ خوبه كه خسته‌كننده نيست، ولي بعضي جاها خيلي توضيحات كم هست.

يه جاهايي انتظار هست توضيحات بيشتري ببيني، مثلا برخي جاها يك ابهام يا سوالي در ذهن مخاطب ايجاد ميشه كه بي‌پاسخ مي‌مونه.

در برخي موارد مثل سفرنامه‌ي فرانسه، توضيحات از حالت سفرنامه خارج ميشن و بيشتر حالت شرح ملاقات و ... رو پيدا ميكنن كه يه مقدار خسته‌كننده ميشه.

در روند كتاب ميشه سير تحول نگارش نويسنده رو مشاهده كرد كه رو به بهبود هست، مثلا سفرنامه ايالات متحده‌ي آمريكا، نگارش خيلي بهتري داره نسبت به سفرنامه‌ي كشور فرانسه كه به نظر مي‌رسد، قبل‌تر از سفر آمريكاست.

برخي از عكس‌هاي كتاب خيلي دلچسب هستند، البته من خيلي درباره عكس نمي‌دونم، ولي به‌نظر مي‌رسد سبك خاصي دارد، در عين اينكه برخي از عكس‌ها به‌نظرم خيلي گويا و نشان‌دهنده‌ي واقعه يا منطقه‌ي خاصي كه توصيف مي‌شود، نيستند.

آخرين نكته هم اينكه نويسنده در مقدمه اشاره ميكنه كه سفر به كشورهاي ديگر يك روياي نشدني نيست و بيان ميكنه كه به لحاظ مثلا هزينه خيلي سخت نيست، اما در مورد سفرهاي خودش خيلي به اين اشاره ندارد كه چطور هزينه‌هايش تامين ميشه و چه جوري براي ديگران هم اين رويا شدني هست. ولي با توجه به متن مشخصه كه بيشتر سفرها از طريق تور انجام ميشه كه قطعا هزينه‌ي بالايي داره و براي اكثريت مردم ما نشدني هست. حالا اگه واقعا به سيستم‌هايي مثل couchsurfing* و موارد مشابه اشاره شده بود راضي‌كننده‌تر بود.

*  Couchsurfing تقريبا يك شبكه‌اي هست كه از طريق آن مسافران به كشورهاي ديگر، مهمان افرادي مي‌شوند كه بصورت رايگان داوطلب پذيرايي از آنها هستند. ممكن است مثلا فقط افرادي براي ميزباني يك عصرانه داوطلب باشند يا براي ارائه‌ي جاي خواب يا هر چيزي.