امروز با یکی از دوستان یه مرکز بهزیستی معلولان ذهنی رفته بودم، کلی با مسئولش صحبت کردیم.

میگفت تو سازمان بهزیستی معلولین ذهنی رو به دو دسته تقسیم میکنن، یه عده که مثل گوشت میمونن و هیچگونه تربیت پذیری و آموزش پذیری ندارن. و دسته دیگه که قابل تربیت و آموزش هستند.

چند سوال بزرگ برام پیش اومده:

۱-آیا معلول ذهنی از نوع اولش که مثل یه تیکه گوشت هست، میتونه مسیر تعالی و تکامل که هدف آفرینش انسان قلمداد شده را طی کند؟

۲-آیا این مسئله منافی با عدالت پروردگار نیست؟

۳-طبق اخیرترین نتایج علم که منکر روح است و آن را مساوی با فعل و انفعالات شیمیایی-فیزیکی مغز و سیستم اعصاب دانسته است، پس این گروه از انسانها فاقد روح هستند(مگر در یک حالت که آنها را جزو  انسان در نظر نگیریم!)

۴-با توجه به دو فرضیه: الف-همه انسانها باید قادر به رسیدن به کمال باشند و ب-خدا به بنده ای ظلم نکرده، پس قاعدتا باید چیزی به نام روح باشد که ماهیت آن بسیار سوال برانگیز است.